Thursday, 26 December 2013

දරුවා මලසොවින් හැඬුවෙමි




දරුවා මලසොවින් හැඬුවෙමි සන්තාපෙන්
හදවත පාරවා ගැලු දුක් දහරාවෙන්
නොසිඳෙන අහෝ මේ මහ දුක් ගංගාවෙන්
එගොඩට යන්න රිසියෙන් ආවෙමි මෙතැනින්....

මම දෙපා දොවා ගනු රිසියෙන්


මම දෙපා දොවා ගනු රිසියෙන්
පයට වත්කල ජලය දුටුවෙමි
බිමට හැලිලා....
උස් තැනින් මිටි තැනට යනයුරු...
එකඟ වූ මනසින්..
එදෙස බැලුවෙමි.

නොහිතා ඉන්න හැදුවා මිසක්


නොහිතා ඉන්න හැදුවා මිසක්
අමතක කලා නෙවෙයි.........
නොබලා ඉන්න හිතුවා මිසක්
නොදුටුවා නෙවෙයි..............

නෙතින් දුටු දේ දෙනෙත නොදනී
හිත තමයි දන්නේ.........
නෙතින් දුටු දේ දෙනෙත නොවිඳියි
හිතයි විඳවන්නේ...........

නෙතින් දුටු දේ නෙතට නොසිතෙයි
හිතේමයි ඉන්නේ..........
නෙතට දුටු දේ හිතට පැටලී
හිත හිතා ඉන්නේ..........


Saturday, 21 December 2013

බවුන් වඩනා කෙනෙක් නෑ......


අනේ සකිසඳ මුවා වෙනවද
වනේ ගහකොළ අතර සැඟවී..
අනේ සකිසඳ ගිලී යනවද
ගඟේ ගඟ දිය අතර දියවී......

ගෙනා පැන් ගෙන දෙපා දෝවා
වඩා හිඳුවන කෙනෙක් නෑ...
අමා දම් රස දෙසා වදහල 
මහාකරුණා හඬත් නෑ....
බොල් තුඹස් මත නොපිපි සියපත්
විලේ විල්තලයෙහිත් නෑ....
වගෙයි මහ වන අරණ ගිලගෙන
අනේ සක්මන් මළුව නැහැ..

නෙලා පලවැළ ගොතා මල් දම
පළඳවන්නට කෙනෙක් නෑ.....
පිරූ පාරමි හිසින් අරගෙන
සසර නික්මුනු බවක් නෑ.......
ගල්ලෙනේ දොර මුවා කරගෙන
අඳුර නැගඑන වෙලාවේ......
කමටහන් ලැබගන්නට ආ මුත්
බවුන් වඩනා කෙනෙක් නෑ......