Saturday, 30 November 2013

ඇසේ මතුවන කඳුළු බිඳකින්


ඇසේ මතුවන කඳුළු බිඳකින්
කොපුල් තලයම තෙමෙනවා..
හිසේ මතුවන නරකෙසක් ලඟ
තුරුනු විය ඉකි බිඳිනවා...

තරුකැට ගිලිහුනු අහස වගෙයි නෙත්

තරුකැට ගිලිහුනු අහස වගෙයි නෙත්
වස්සානයෙ තෙත් පොලොව වගෙයි නෙත්
වාන් දොරටු හැරි වැවක් වගෙයි නෙත්
භද්‍රකල්පයම කරවනු ඇයි තෙත්

සාගරේ තරම් නැතිවට ආදරේ නමින් ඉඳහිට


සාගරේ තරම් නැතිවට ආදරේ නමින් ඉඳහිට
වේදනා දෙලොස් මහටම හඬන නුඹෙ දෙනෙත්...
ඔප දමාපු මැනිකක් ලඟ කනාමැදිරියෙක් ගානයි
ආදරේ තරම් හැමවිට විකිනෙනා යමක් තියෙයිද....

ලමැද වසා ඇති සළුව ගිලිහිලා


ලමැද වසා ඇති සළුව ගිලිහිලා
ලයට දැනෙන සුව සොය සොයා...
කුමට පිපෙනු හෙන්දිරික්ක මල් 
සවස මියෙන්නට සවස පිපී........

විසුල කුසුම් දැක හිනැහෙනු බැහැ අද


විසුල කුසුම් දැක හිනැහෙනු බැහැ අද
හෙට දින පරව යතැයි දැනුනා.......
සුරත් පියුමක සිත රඳවනු බැහැ අද
හෙට දින මිලින වෙතැයි දැනුනා.....

මරණ මංචකයේදී.... මගේ....



මරණ මංචකයේදී.... මගේ....
කැඳවුවා මා ප්‍රථම බිරිඳ...මගේ...
මගෙ මුළු දිවියම නුඹට සැලකුවෙමි
දැන් මා පරලොව යන්ට බියෙන් වෙමි
එනවා දෝ නුඹ මා සමගින්....
(රවා බැලූ ඇය මුරන්ඩු හඩකින්)
(එක අඩියක්වත් නොසෙල්වෙමි.....................)

සබඳ මේ දුක් ගින්දරෙන්


සබඳ මේ  දුක් ගින්දරෙන්
ඇවිලෙනා දිවි චිතකයේ...
මිදෙන්නට නම් මිදී යන ලෙස
පලක් නැහැ පැතුමන් වලින්...

Friday, 8 November 2013

තනිකමක ඇති සුවමිහිර


පෙනුනත් රූපයම
කැඩපතට හැඳිනිය හැකිද පසුදින..
ඇසුනත් මුදු වදන
සුලගට මුමුනනු හැකිද හමාගිය....

Wednesday, 6 November 2013

බලා සිටියා මදෑ අහස තරමට සිත දිගු උනත්..


සීතලයි මේ සඳත් සඳඑළියත්...
ඔළිඳ ඇට පැහැයෙන් දිලෙයි 
සුසානයත් සොහොන් කොතත්...
වළ දැමූ නුඹ නොඑන බවනම් ස්ථිරයි නියතයි..
ඒත් ඇයි මම මෙතනම????තවත් දිගුකලක්...