Saturday, 17 August 2013

අරුමය විහිදා බලා සිටියි


ජීවිතේ...ජීවිතේ....
මිහිරි සුවය දෙන අසුරු සැනකට
ඊලඟ මොහොතේ කණපිට පෙරලෙන
දිගු කලක් ඒ සුවයම දුකදෙන
මීපැණි තැවරූ දැලිපිහියක් සේ..
ලොවන විටදි තොල් කැපී කැපී යන..
අරුමය විහිදා බලා සිටියි...

අරුත් සුන් දේ අරුතින් පුරවා
දුකින් වැසුනු දේ සැපයෙන් පුම්බා..
අනියත දේ නියතෙන් රස ගන්වා
අහිමි දේ හිමි ඇති ලෙස රවටා...
විඳින විටදි දුක සැපයෙන් සඟවා
මොහොතක සුවයෙන් මත්වී බමවා
අරුමය විහිදා බලා සිටියි..

දෙතොල පිපාසෙට කරදිය හුරු කොට
සදා නොනිමි දිය පවසක් සාදා...
අසන දකින ගත පහස විඳින ලෙස
මරුවා සාදන උක්දඬු ගින්නෙන්
නොතින් ආශා සීතල සුළඟට
තපිනා ගිනිමැල නිරතුරු සොයනා
ඒ ගිනිමැලයෙහි නිරතුරු දවනා
අරුමය විහිදා බලා සිටියි...


2 comments: