Friday, 3 August 2012

ඇයි නුඹලා මියගියේ...

Image

සොහොන් බිම පාලුයි කළුවරයි..
හැලහොල්මනක් නැහැ..
එනිසාම මගේ හිත පාළුයි දුක්බරයි..
සැනසිල්ලක් නැහැ....

හැමදෙනාම මියගිහින්
එකම වල තුල මිහිදන්ව
මම විතරක් සුජීවත්ව
පාළු සොහොන්  බිම හිඳිනෙමි
සුසුම් ලන්න..

හිත ඉඩදෙන්නෙ නැහැ
නිසොල්මන්ව ඉන්න...
මියගිය හැමදෙනා
සිහිපත් නොකර ඉන්න..

කඩිනමින් ගතිමි මම දෑතට
කල්පනාවෙන් මුවහත් උදළු..
හාරන්නට පටන් ගතිමි
මිනීවල එක හුස්මට...

මතුවිය ඇට සැකිලි
පෙරදිනයක මියගොස්
මෙතුල වැලලී ගිය
මා තුල ජීවත්වු දෙනෝ දාහක්..

ඇයි නුඹලා මියගියේ...
ඇයි නුඹලා මා හැර ගියේ..
මියයන්නට පෙර නුඹලා මට වෛර කලද
ද්වේශ කලද...අනුකම්පා කලද...
ඒ සියල්ල නුඹලාගේ මුලාවෙන්මයි සිදුවූයේ..
එක අතකට නුඹලා මියගියා නෙවෙයි..
දිවිනසාගත්තා කියා මට දැනෙනවා..

නුඹලා මිය ගියත් දිවි නසාගත්තත්
එකම වල තුල මිහිදන් උනත්..
සිදු උනේ අනිකක්..
නුඹලා මා නොමරා මැරුවෝය..
සිත තලා පෙලා මේ සොහොන් බිම තුල
මා අසරණ කලෝය...

මා මල පසු මේ මිනීවලට නම්
මා නොදමනු ඇත..
මගේ දෙන යමෙකු විසින්
ආදාහනය කරනු ඇත..
පස් දූවිලි වී මා නුඹලාගේ මිනීවල මත
විසිරෙනු ඇත..

No comments:

Post a Comment