Friday, 24 August 2012

හෙට දවසත් නතරවෙලා



සඳ බොඳුවුනු හැන්දෑවේ
පරමල් පා වෙන නදියේ
ඇඟිලි තුඩින් අල්ලාගෙන මා
අතීතයට යන ගමනේ..
තනියට ඉන්නේ නුඹයි
තනිකම විතරයි..

සියුමැලි පෙති පාටපාටින්
දෙපා මුලට විසිරුවලා
පිනි පොද පොද ඉඳුවර අතරින්
ලවන් තලාවට ඉසිලා
මන්දහාස මලහිරු බැසයයි
ජීවිත සිතිජයෙ ගිලිලා..
නැවත ඉතින් හිරු පායාවිද
හෙට දවසත් නතරවෙලා....

පසලොස්වක පෝදා රෑ
සඳ නෑවිත් ගිලන්වෙලා
අමාවකට දළුලන අඳුරට
කනාමැදිරි තිත් ඇඳලා
සායම් බොඳවූ සිතුවම
තරුනැති අහසක් වෙලා
නැවත ඉතින් ගී හඬ ඒවිද
වෙන වැයුමෙහි තත් බිඳිලා..

No comments:

Post a Comment